Artikelen

De dagen gaan weer lengen !

Koolmezen, pimpelmezen en heggenmussen beginnen te zingen.In de sloten om ons heen maken eenden elkaar het hof. Kraaien zag ik al bezig met nestmateriaal verzamelen. Wij mensen zien in zulke gevederde bezigheden voorboden van de lente. Omgekeerd zien vogels wellicht in de nieuwjaarsduik van mensen met ijsmutsen een voorbode van de lenteÖ..

De sneeuwklokjes in de tuin maken ons vrolijk in deze alsmaar bewolkte en regenachtige dagen. Zie zelfs al een paar bloeiende crocussen.

 

Iedere ochtend is het weer een aardigheid om te zien hoeveel vogels er weer in ons vogelhuis hun graantje mee pikken, aan de vetbollen hangen de spechten en koolmezen. Af en toe komt de sperwer langs en pikt dan een musje mee, heeft ook trek!

De voederplank is een ware ontmoetingsplaats voor vogels. Met de hygiene nemen de dieren het niet zo nauw, er wordt flink op de plank gepoept. Daarom een goede raad: het is handig i.v.m eventueel besmettelijke ziektes, de plank goed schoon te houden. Schraap om de dag de voedselresten en de poep weg. Bij vorst is dat voldoende, als het nat en warm weer is gooi er dan een emmer kokend water over.

 

Als het vriest hebben de vogels geen drinkwater, maar zolang er rijp of sneeuw aanwezig is, valt er voor de vogels voldoende te drinken.Sommigen menen dat suikerwater niet zou bevriezen, maar suikerwater is uit den boze, het maakt de veren veel te kleverig. Warm water neerzetten om de vogels toch te laten badderen helpt ook niet, het bevriest weer snel.

Hopelijk krijgen we niet een te strenge winter, maar ik hoor sommigen al wel over een Elfstedentocht....

 

Een pot pindakaas, te verkrijgen speciaal voor vogels, is ook zo'n aardigheid; leg je het plat op de grond neer dan is de smurrie ook bereikbaar voor b.v. merels en eksters. Denk dan niet meteen: zo gaat de pindakaas er snel doorheen, veldmuisjes lusten het ook, superleuk is het als de pot bijna leeg is, de muis er op de kop in duikt en je alleen nog de staart ziet. Genieten geblazen!

 

p.s Let wel op de katten...

 
Ann Nijland / januari 2018

« terug naar overzicht artikelen